Wat is baarmoederhalskanker?

Bij baarmoederhalskanker zit er een kwaadaardig gezwel aan de baarmoederhals. Zo'n kwaadaardig gezwel heet een tumor. Baarmoederhalskanker ontstaat meestal langzaam. Het begin van deze ziekte kan worden ontdekt met een uitstrijkje. In het begin kan baarmoederhalskanker nog helemaal worden genezen. De arts haalt het zieke weefsel weg door bevriezing, laserbehandeling of een kleine operatie.

Wordt het begin van baarmoederhalskanker niet op tijd ontdekt, dan ontstaat er echte baarmoederhalskanker.

De tumor kan vanuit de baarmoederhals doorgroeien naar andere plekken in het lichaam.

Er is een vaccin tegen baarmoederhalskanker. Meisjes en jonge vrouwen kunnen zich laten inenten met het vaccin. Dat kan bij uw huisarts. Op KWF Kankerbestrijding vindt u meer informatie over het vaccin tegen baarmoederhalskanker.

In Nederland krijgen ongeveer 700 vrouwen per jaar baarmoederhalskanker. De meeste vrouwen zijn tussen de 30 en 55 jaar.
Een andere naam voor baarmoederhalskanker is cervixcarcinoom.

Behandeling van baarmoederhalskanker

De belangrijkste behandelingen van baarmoederhalskanker zijn:

• operatie;
• bestraling (radiotherapie);
• chemotherapie;
• hyperthermie (warmtebehandeling).

Vaak is een combinatie van deze behandelingen nodig.

Als de baarmoederhalskanker niet meer te genezen is, krijgt u een behandeling om de ziekte te remmen en de klachten te verlichten.

Na behandeling van baarmoederhalskanker

Een behandeling van baarmoederhalskanker is heel zwaar, zowel geestelijk als lichamelijk. Het duurt waarschijnlijk een tijd voordat u uw normale bezigheden weer kunt doen. U kunt nog maandenlang moe zijn of u slap voelen. De emotionele verwerking van de ziekte kost ook veel tijd en energie.

Jonge vrouwen kunnen door de behandeling vervroegd in de overgang komen. Dit gebeurt als de eierstokken zijn weggehaald of zijn bestraald. Het lichaam maakt dan bepaalde geslachtshormonen niet meer aan. Om het tekort aan hormonen aan te vullen krijgt u hormoonvervangende medicijnen.

Sommige vrouwen hebben na de operatie moeite met het ophouden van urine. Het kan zijn dat bij de operatie kleine zenuwen van de blaas zijn beschadigd. Daardoor voelt u niet dat u moet plassen. Dit komt vooral voor bij de operatie van Wertheim. De eerste maanden na de operatie is het verstandig op geregelde tijden te gaan plassen. De meeste vrouwen kunnen na een tijd hun urine weer ophouden.