Wat betekent buikpijn bij vrouwen?

Veel vrouwen hebben regelmatig last van buikpijn. Sommige hebben bijna altijd buikpijn, andere alleen als ze ongesteld zijn. Er zijn ook vrouwen die buikpijn krijgen tijdens of na het vrijen.

Om erachter te komen wat de oorzaak is van uw buikpijn, zal de arts u eerst een aantal vragen stellen. Komt de buikpijn bijvoorbeeld in aanvallen en meestal tijdens of na de maaltijd? Dan hebt u misschien een prikkelbare darm.
Ook kan de arts u onderzoeken. Zij kan bijvoorbeeld kijken of de pijn ontstaat door een afwijking aan de baarmoeder, zoals endometriose.

Bij veel vrouwen vindt de arts geen duidelijke oorzaak. Zij probeert dan uit te zoeken of de buikpijn door spanningen ontstaat. De buik reageert bij veel mensen op emoties (denk maar aan verliefdheid of grote angst). En ook van onbewuste spanningen kunt u buikpijn krijgen.
Bij buikpijn door spanningen kunnen ontspanningsoefeningen soms helpen.

Afhankelijk van uw klachten kan de arts u verwijzen naar een andere hulpverlener. Bijvoorbeeld naar een fysiotherapeut, een diëtist, een psycholoog, een seksuoloog of een pijnspecialist.

Veel kinderen hebben wel eens buikpijn: 10 tot 20 % van de schoolgaande kinderen blijft af en toe thuis van school door buikpijn. De pijn kan opeens beginnen en heel erg zijn (acute buikpijn). De buikpijn kan ook regelmatig terugkomen en zeurend zijn (chronische buikpijn).

Acute buikpijn heeft bij kinderen vaak een duidelijke oorzaak, bijvoorbeeld voedselvergiftiging.
Zijn veel kinderen op school tegelijk of vlak na elkaar ziek? Dan hebben ze waarschijnlijk een besmettelijke darminfectie (buikgriep). De kinderen hebben dan koorts, buikpijn, diarree en moeten soms overgeven. Buikgriep gaat meestal binnen een week vanzelf over.

Chronische buikpijn bij kinderen ouder dan vijf jaar kan komen door een prikkelbare darm.

Andere mogelijke oorzaken van buikpijn zijn: wormen (aarsmaden), blindedarmontsteking, blaasontsteking, darmkrampen (bij baby's), verstopping, voedselintolerantie of voedselallergie.

Ook psychische invloeden kunnen een rol spelen. Kinderen krijgen vaak buikpijn en diarree als ze weten dat er iets spannends gaat gebeuren. Een kind kan bijvoorbeeld buikpijn krijgen doordat hij gepest wordt of als zijn ouders gaan scheiden.
Buikpijn kan een smoes zijn om aandacht te krijgen. Dit is ook iets om over na te denken: waarom vraagt het kind op deze manier aandacht?

U mag een ziek kind natuurlijk verwennen, maar probeer te voorkomen dat uw kind hier misbruik van gaat maken.

Heeft uw kind naast buikpijn nog andere klachten, dan is het verstandig om naar de huisarts te gaan.
Andere klachten kunnen zijn:

• ontlastingsproblemen (hevige diarree, bloed in ontlasting, verstopping);
• plasproblemen (vaak plassen, pijn bij het plassen, weer in bed plassen);
• koorts, misselijkheid en overgeven;
• pijn aan zijn gewrichten;
• huiduitslag.

Bij buikpijn die veel heftiger is of langer duurt dan normaal moet u ook naar de huisarts.

Zit de buikpijn niet rond de navel, maar lager? Misschien heeft het kind dan eigenlijk pijn aan zijn lies of balzak. Ga ook dan direct naar de huisarts.

Als uw kind veel of enkele dagen lang overgeeft of waterdunne diarree heeft, dan kan het uitdrogen. Dit geldt vooral voor baby's en peuters. Bij uitdrogingsverschijnselen moet u direct naar de arts.

Klaagt uw kind regelmatig over buikpijn zonder dat het andere klachten heeft? Dan is er misschien een psychische oorzaak. Ook dan is het verstandig om eens naar de huisarts te gaan.

Hoe kunt u uw kind met buikpijn helpen?

• Kies voor gezonde voeding. Let erop dat uw kind niet te veel eet of drinkt.
• Zorg ervoor dat uw kind voldoende beweegt. Door sport en beweging wordt de buik op een natuurlijke manier gemasseerd.
• Neem de klachten van uw kind altijd serieus. De buikpijn is echt, ook als de pijn door angst of spanningen komt.
• Luister goed naar uw kind, praat met elkaar. Heeft uw kind zorgen? Stelt het te hoge eisen aan zichzelf? Stellen anderen te hoge eisen aan uw kind? Wordt het gepest?.
• Probeer stress en spanning te verminderen.
• Houd een pijndagboek bij. Oudere kinderen kunnen dit zelf. Bij kleine kinderen moet u helpen. Het dagboek laat zien wanneer en hoe lang uw kind pijn heeft. Laat het pijndagboek ook aan de arts zien.