Wat is doofheid?

Mensen die doof zijn horen (bijna) niets meer. Een klein deel van de doven hoort helemaal niets. De overige doven hebben nog 'gehoorresten'. Zij horen bijvoorbeeld wel heel harde, hoge of lage geluiden. Maar iemand die praat kunnen zij niet verstaan, ook niet met een hoortoestel. Zij moeten dus op een andere manier communiceren.
Een arts kan met een gehooronderzoek vaststellen hoeveel iemand nog hoort.

Sommige mensen zijn doof geboren of zijn doof geworden voordat ze hebben leren praten. Mensen die zo vroeg doof zijn, moeten leren praten door te kijken en te voelen. Hun stem klinkt vaak anders dan bij horende mensen. Zij communiceren meestal met gebarentaal.

Er zijn ook mensen die pas op latere leeftijd doof worden. Soms gebeurt dat geleidelijk, soms heel plotseling (plots- of laatdoven). Deze mensen hebben de taal wel geleerd. Zij moeten op een nieuwe manier leren praten met anderen, bijvoorbeeld door te liplezen of door Nederlands met gebaren te gebruiken.

Steeds meer doven kunnen weer wat horen met een speciaal hoortoestel: het cochleaire implant. Dit toestel geeft signalen door aan de gehoorzenuw.