Wat is slechthorendheid?

Slechthorendheid betekent dat iemand niet goed hoort. Iemand die helemaal niet hoort is doof. Een ander woord voor niet of niet goed horen is: gehoorverlies.

Er zijn twee vormen van gehoorverlies: geleidingsgehoorverlies en waarnemingsgehoorverlies.

• Bij geleidingsgehoorverlies wordt het geluid niet goed naar binnen geleid. Dat komt doordat de buitenkant van het oor (het uitwendige oor) of het middenoor beschadigd is. Een hoortoestel helpt goed bij dit gehoorverlies. Ook een operatie kan goed helpen.
• Bij waarnemingsgehoorverlies komt het geluid niet goed in de hersenen terecht. Dat komt door een beschadiging in het binnenoor. Andere namen voor waarnemingsgehoorverlies zijn perceptiegehoorverlies en zenuwgehoorverlies. Bij deze vorm hoort u niet alleen minder geluid, maar het geluid is ook minder helder. Hiervoor kunt u niet worden geopereerd. Ook een hoortoestel helpt niet altijd. Een hoortoestel kan wel de sterkte van het geluid verbeteren, maar niet de helderheid.

Sommige mensen hebben een gemengd gehoorverlies: geleidingsgehoorverlies én waarnemingsgehoorverlies.

In Nederland zijn naar schatting anderhalf miljoen slechthorenden. Bij veel mensen wordt nooit duidelijk wat de oorzaak is van hun slechthorendheid.

Slechthorendheid heeft vaak grote gevolgen voor het dagelijks leven.