Wat is een tangverlossing?

Soms gaat de laatste fase van een bevalling niet goed. U perst bijvoorbeeld al heel lang en toch komt het kind er niet uit. Of het kind krijgt het benauwd tijdens het persen. De gynaecoloog kan dan de bevalling versnellen door een tang te gebruiken. Dit kan pas als u volledige ontsluiting hebt. De baarmoedermond staat dan helemaal open.

Bij een tangverlossing ligt u op een kort bed met uw benen in steunen. Zo kan de arts er goed bij als zij de verlostang bij u inbrengt. Een verlostang bestaat uit twee helften in de vorm van lepels. De gynaecoloog legt deze lepels om het hoofdje van het kind. U krijgt eerst een plaatselijke verdoving tegen de pijn. Toch kan het inbrengen van de tang een beetje pijn doen. Probeert u zich zoveel mogelijk te ontspannen, dan is de pijn minder heftig. 

Op het moment dat u een wee krijgt, trekt de gynaecoloog aan de tang. Het is de bedoeling dat u zo krachtig mogelijk blijft meepersen. Als het hoofdje eruit is haalt de arts de tang weg. Daarna kan uw baby verder op een natuurlijke manier naar buiten komen. Om de geboorte zo vlot mogelijk te laten verlopen worden de meeste vrouwen bij een tangverlossing eerst ingeknipt. Dat betekent dat de arts de huid rond de vagina een klein stukje inknipt om de opening wat groter te maken. Na de bevalling wordt deze 'knip' gehecht.

De baby heeft na een tangverlossing een afdruk van de tang op het hoofdje. Die afdruk is meestal binnen een dag of twee verdwenen. Een kinderarts onderzoekt de baby nauwkeurig en vertelt u of uw baby extra zorg nodig heeft. Soms is de baby na de geboorte misselijk. Ook kan hij of zij hoofdpijn hebben. Met rust en eventueel een pijnstiller verdwijnt dit meestal snel.

Een andere manier om de bevalling te versnellen is een vacuümverlossing. Welke methode de gynaecoloog kiest hangt af van haar persoonlijke voorkeur en van de ligging van het kind. Een tangverlossing is alleen mogelijk als het hoofdje in de goede stand en al dicht bij de uitgang ligt.