Wat is wiegendood?

Bij wiegendood overlijdt een gezonde baby heel plotseling, zonder oorzaak. Wiegendood komt het meest voor bij kinderen jonger dan een jaar. Maar soms komt het ook voor in het tweede levensjaar.

Niemand weet precies waardoor wiegendood ontstaat. Daarom is het nooit helemaal te voorkomen. Wel kunt u het risico verkleinen door bepaalde dingen wel of niet te doen. Zo is er minder kans op wiegendood als u de baby altijd op de rug neerlegt en ervoor zorgt dat de baby niet te warm wordt.

In 2007 overleden er in Nederland 14 baby’s in hun eerste jaar aan wiegendood. Het is niet bekend hoeveel baby’s er in hun tweede jaar aan wiegendood overlijden. Naar schatting gaat het om 1 tot 5 baby’s per jaar.

Als een kind is overleden aan wiegendood, kan de arts uitgebreid onderzoek doen naar de oorzaak. Dit onderzoek gebeurt alleen als de ouders  daar toestemming voor geven. De arts verzamelt dan informatie over de gezondheid van uw kind, bekijkt de plaats van overlijden en doet een inwendig onderzoek, een obductie.

Soms blijkt uit dit onderzoek dat er toch een verklaring voor het overlijden is, bijvoorbeeld een hartafwijking of een kortdurende infectie. Maar is er geen oorzaak te vinden, dan is uw kind overleden aan wiegendood. Artsen spreken ook wel van sudden infant death syndrome (SIDS).