Gezond24

Daar word je beter van!

Bekijk de uitzending

De euthanasie van je zus in werking zetten

De Wandeling: Luckas Vander Taelen zette de euthanasie van zijn zus in werking | KRO, 16 mrt 2007

"Ik was de beul, die de machine in werking had gezet. Deze last was zo zwaar, dat ik het nodig had dingen op papier te zetten." Luckas Vander Taelen (48) zet op 28 november 2005 de euthanasie van zijn zus Anna in werking en schrijft daarover het boek 'Waar ben je nu? Afscheid van mijn zus Anna'. Anna werd 51 jaar.

Zes jaar geleden belt Anna haar enige broer met de mededeling dat ze zal sterven aan kanker. Luckas: "Ik had al maanden niks meer van Anna gehoord. We hadden geen intens contact met elkaar. Maar een dag later ben ik meteen naar haar toe gegaan." Anna wordt behandeld met chemo's en heeft nog drie goede jaren. "We hadden er tot het laatst toe vertrouwen in dat ze weer beter zou worden. Maar twee jaar geleden begon haar calvarieweg. Het bleek dat ze botkanker had." Tegen de helse pijn is een riskante operatie nodig. Anna zoekt op internet naar een euthanasieverklaring, die Luckas mede ondertekent. "Mijn zus vroeg mij: 'Ik wil dat jij er voor zorgt dat ik een waardig levenseinde krijg.' Toen die operatie goed was afgelopen, heb ik die verklaring weggelachen en het er nooit meer over gehad." De relatie tussen Luckas en Anna wordt die laatste jaren steeds hechter. Langzaam groeit hij uit tot haar grote broer.

In november 2005 gaat het definitief mis met Anna. De kanker heeft haar hersenen overgenomen. "Mijn zus zakte steeds verder weg. Ze had haar ogen constant open, maar er was geen communicatie meer met haar mogelijk. De oncoloog zei tegen mij: 'Wij kunnen haar laten sterven.' In België is daar een heel goede procedure voor, waar geen misbruik van gemaakt kan worden. Maar í­k moest die procedure in gang zetten. En ik durfde het niet. Ik hoopte dat ze helemaal in coma zou raken en vanzelf de dood in zou glijden, zodat í­k die beslissing niet hoefde te nemen. Op dat moment schoof ik de wens van mijn zus opzij. Mijn zus had al dagen niet meer gegeten of gedronken. Als een ziek dier lag ze in het ziekenhuisbed." Luckas neemt na vier dagen een zware beslissing. "Op die maandagochtend wist ik: Ik ben nu aan het zondigen door haar niet te laten sterven. Dat was een kantelmoment: als ik nu niet zou uitvoeren wat zij mij had gevraagd, dan was ik laf. Deze beslissing was zo zwaar, dat ik het niemand toewens dit te moeten beleven."

254 keer bekeken

viewcounter