Trauma na opname Intensive Care-afdeling

Kruispunt: Uit de tijd gevallen | RKK, 11 mrt 2012

Per jaar belanden ongeveer 70.000 mensen op de Intensive Care. Zo'n verblijf kan een mensenleven veranderen. Daarom is goede nazorg nodig, maar die staat in veel ziekenhuizen nog in de kinderschoenen. In Kruispunt het verhaal van drie ex-patiënten bij wie hun verblijf op de IC diepe sporen naliet.

Leven kwijt
Rob Bruntink: "Ik was door de opname op de IC drie weken van mijn leven kwijt. Ik heb daarna geprobeerd een reconstructie te maken. Wie was ik voor en wie was ik na de opname? Was ik nog wel dezelfde persoon?"

Jezelf tegenkomen
Idelette Nutma lag vijf dagen op de Intensive Care als gevolg van een longontsteking en een bloedvergiftiging. "Nadat je aan je fysieke herstel hebt gewerkt, kom je jezelf tegen. Ik vond het leven één opgave. Ik ben normaal heel positief ingesteld, maar nu voelde ik me heel depressief. Mijn accu was snel leeg en ik werd driftig."

Nazorg
Arts Marijke van der Steen werkt als intensivist op de IC van het ziekenhuis Gelderse Vallei. Ze onderstreept het belang van goede nazorg. "Het was altijd: als je van de IC af was, was je blij dat je het had overleefd. Iedereen stond te juichen, en de klapdeuren sloegen achter je dicht. Maar mensen hebben na hun opname op de Intensive Care veel meer problemen dan we altijd hebben gedacht." Ze somt op: concentratie- en geheugenstoornissen, slapeloosheid, nachtmerries, achteruitgang in conditie. Maar ook een posttraumatisch stress syndroom komt bij ongeveer twintig procent van de ex-patiënten voor.

Huilend over straatJoop Stolzenbach lag dertien dagen op de Intensive Care. "Na mijn ontslag uit het ziekenhuis liep ik huilend over straat, niet wetend wat er nou aan de hand was. Ik dacht steeds: ben ik nou gek aan het worden? Ik durfde er met niemand over te praten."

Eenzaamheid
Idelette Nutma: "Ik heb het IC-personeel heel hoog zitten. Ik heb mijn leven aan ze te danken en de kwaliteit van de zorg is hoog, maar ik heb alleen een hiaat ervaren in de opvang nadien." Marijke van der Steen is het met haar eens. "Ik vind dat je iedereen terug moet zien. Mensen hebben last van een vorm van extreme eenzaamheid. De partijen die mensen hierna behandelen of de familie of vrienden hebben vaak niet door hoe intens zo'n opname en de nasleep kunnen zijn."

46 keer bekeken