De verzorgingsstaat & uitvallers

Het filosofisch kwintet: | HUMAN, 1 jul 2012

De verzorgingsstaat is oorspronkelijk bedoeld als vangnet voor mensen die niet kunnen werken. Wie zouden er altijd aanspraak mogen maken op de voorzieningen van de verzorgingsstaat en waarom? En wat betekent het om iemand als uitvaller te bestempelen?

Wat waren de oorspronkelijke idealen van onze verzorgingsstaat? Wat betekenen die nog in een tijd van globalisering en individualisering? Voor wie moeten we zorg dragen en wie moet dat doen: de burger, maatschappelijke organisaties of de overheid? Het zijn vragen die filosoof Ad Verbrugge en journalist Clairy Polak behandelen in een nieuwe reeks van Het Filosofisch Kwintet. Samen met drie gasten onderzoeken zij vanuit filosofisch perspectief het wezen van de Nederlandse verzorgingsstaat, met als doel om door te luisteren en argumenten uit te wisselen tot nieuwe inzichten te komen.

De verzorgingsstaat is oorspronkelijk bedoeld als vangnet voor mensen die niet kunnen werken. Een veelgehoorde klacht is dat dit vangnet een hangmat is geworden, waar te veel mensen in blijven liggen. Maar hangmat of niet: wie zouden er altijd aanspraak mogen maken op de voorzieningen van de verzorgingsstaat en waarom? En wat betekent het om iemand als uitvaller te bestempelen?

Gasten in deze aflevering:
Godfried Engbersen is hoogleraar Algemene sociologie aan de Erasmus Universiteit Rotterdam.
Evelien Tonkens is bijzonder hoogleraar Actief burgerschap bij de afdeling Sociologie en Antropologie van de Universiteit van Amsterdam.
Chris Rutenfrans is criminoloog en werkt als opinieredacteur van De Volkskrant. Ook is hij vast panellid van het radioprogramma OBA Live.

15 keer bekeken