Fragment start op 37:19

Gezichtsuitdrukkingen zijn cultureel bepaald

Tijd voor MAX: Gezichtshuidrukkingen | MAX, 26 apr 2012

Onderzoek wijst uit dat emotionele gezichtsuitdrukkingen niet universeel zijn, maar ook cultureel bepaald. Ondanks de verschillen in de vorm hebben wel allemaal dezelfde emoties.

Zo zijn Nederlanders niet goed in staat om gezichtsuitdrukkingen bij Aziaten goed in te schatten, en andersom. Nederlanders kijken naar het verkeerde gedeelte van het gezicht van de Aziaten. Aziaten kijken naar de plek rondom de ogen en Nederlanders naar de wenkbrauwen en de plek rondom de mond.

Bij dieren van dezelfde soort is het, zover bekend, wel zo dat ze de basale emoties en bijbehorende houding van elkaar kunnen herkennen. Het is ook zo dat de mens emoties bij dieren kan herkennen en zij bij ons. Al levert dat weleens misverstanden op. Als wij lachen dan ontbloten wij onze tanden. En lachen is voor ons een soort niks-aan-de-hand gevoel. Roofdieren ontbloten hun tanden als dreiging.

Ondanks de verschillen in de vorm hebben wel allemaal dezelfde emoties. Iedereen kent we geluk, woede, angst, verdriet, schaamte, liefde etc. Die emoties zijn hetzelfde, de manier waarop ze geuit worden of hoe belangrijk ze gevonden worden kan wel per cultuur anders zijn. Vrouwen zijn iets preciezer in het herkennen van emoties, maar mannen zien de emotie wel. Vaak met wat ruis.. Emoties herkennen is van zulk fundamenteel belang voor het overleven dat we daar allemaal goed in moeten zijn.

Het nut van onderzoek naar emoties is het leren begrijpen hoe wij als mensen in elkaar steken, of we fundamenteel biologisch hetzelfde zijn en of gezichtsuitdrukkingen biologisch bepaald zijn. Wat ook belangrijk is om te weten is of de ideeën die wij hebben over emoties overeenkomen met de gezichtsuitdrukkingen en ons gedrag.

66 keer bekeken